การสะท้อนแนวคิดทางอาชญาวิทยาในบทบัญญัติแห่งกฎหมายอาญาไทยยุคต่าง ๆ

ศิพร โกวิท
คณะนิติศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ
Siporn Kowit
Faculty of Law, Royal Police Cadet Academy

ชัยวัฒน์ ซาท่าไม้
คณะนิติศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ
Chaiwat Satamai
Faculty of Law, Royal Police Cadet Academy

จิรภัทร วรรณะธูป
คณะนิติศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ
Jiraphat Wannatoop
Faculty of Law, Royal Police Cadet Academy

ทัศมัญช์ ใจหาญ
คณะนิติศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ
Tassaman Jaiharn
Faculty of Law, Royal Police Cadet Academy

บทคัดย่อ
อาชญาวิทยาและกฎหมายอาญา เป็นศาสตร์ที่มีความเกี่ยวข้องสัมพันธ์และมีพัฒนาการสอดคล้องกันมาตลอดตั้งแต่เริ่มมีการศึกษาที่มาสาเหตุของการกระทำความผิด จนถึงการบัญญัติกฎหมาย จึงเป็นพื้นฐานของการกำหนด้วยนโยบายทางอาญาของรัฐ การศึกษาทำความเข้าใจทฤษฎีอาชญาวิทยา ทำให้เกิดความเข้าใจในเจตนารมณ์ของกฎหมายอาญา การกำหนดความผิดและโทษ ความเป็นเหตุเป็นผลของกฎหมายอาญา ซึ่งหลักการและแนวทางทางอาชญาวิทยาเป็นสากล และได้รับการยอมรับจากทั่วโลก กฎหมายอาญาของไทยในทุกยุดสมัย สอดคล้องกับแนวคิดในหลักการของอาชญาวิทยา ทำให้กฎหมายอาญามีความเป็นสากล การกำหนดฐานความผิดและกำหนดโทษจึงเหมาะสม ได้สัดส่วน จึงได้รับการยอมรับและสามารถพัฒนาไปอย่างได้รับการยอมรับจากผู้บังคับใช้กฎหมายและประชาชน

คำสำคัญ: แนวคิดอาชญาวิทยา, กฎหมายอาญา


Abstract
Criminology and criminal law are disciplines that have been closely related and developed in parallel since the beginning of the study of the origins and causes of crimes until the enactment of laws. Therefore, they are fundamental to the state's criminal policy. Understanding criminological theories leads to an understanding of the spirit of criminal law, the definition of offenses and penalties, and the rationale behind criminal law. Criminal principles and approaches are universal and accepted worldwide. Thai criminal law, throughout history, has aligned with criminological principles, making it universally applicable. The definition of offenses and penalties are appropriate and proportionate, thus gaining acceptance and allowing for further development by law enforcement and the public.

Keywords: Criminological, Criminal law


รายการอ้างอิง
กนิษฐา ชิตช่าง. (2567). มูลเหตุของการร่างกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ.127. วิญญูชน.
กิตติศักดิ์ ปรกติ. (2564). การปฏิรูประบบกฎหมายไทยภายใต้อิทธิพลยุโรป. วิญญูชน.
เกียรติขจร วัจนะสวัสดิ์. (2562). คำอธิบายกฎหมายอาญา ภาค 1 เล่ม 1 (พิมพ์ครั้งที่ 11).กรุงสยามพับลิชชิ่ง.
ขุนหลวงพระไกรสี (เทียม). (2564). หลักกฎหมายอาญา. วิญญูชน.
จิตติ ติงศภัทิย์. (2546). กฎหมายอาญา ภาค 1 (พิมพ์ครั้งที่ 10). จิรรัชการพิมพ์.
คณพล จันทน์หอม. (2565). หลักพื้นฐานกฎหมายอาญา (พิมพ์ครั้งที่ 2). วิญญูชน.
ชัชพล ไชยพร. (2561). ประวัติศาสตร์กฎหมายไทย ภาคก่อนปฏิรูป. วิญญูชน.
ชาญคณิต กฤตยา สุริยะมณี. (2554). อาชญาวิทยาร่วมสมัยกับการวิจัยทางด้านอาชญาวิทยาในปัจจุบัน. หยินหยางการพิมพ์.
ปกป้อง ศรีสนิท. (2563). กฎหมายอาญาชั้นสูง. วิญญูชน.
พรชัย ขันตี. (2553). ทฤษฎีอาชญาวิทยา : หลักการ งานวิจัย และนโยบายประยุกต์. สุเนตรฟิล์ม.
พรรณรัตน์ โสธรประภากร. (2562). ประวัติศาสตร์กฎหมายไทย. นิติธรรม.
ทวีเกียรติ มีนะกนิษฐ และรณกรณ์ บุญมี. (2568). กฎหมายอาญาภาคทั่วไป. วิญญูชน.
ทวีเกียรติ มีนะกนิษฐ และอุทัย โสภาโชติ. (2568). กฎหมายอาญา เรื่องโทษและความผิดเกี่ยวกับการปกครอง. เนติบัณฑิตยสภา.
ยอร์ช ปาดูช์ แปลโดย สุรศักดิ์ ลิขสิทธิ์วัฒนกุล. (2565) กฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ.127 แห่งราชอาณาจักรสยาม. วิญญูชน.
เรอเน่ กียอง โดย สุรพล ไตรเวทย์. (2550). การร่างประมวลกฎหมายในประเทศสยาม. วิญญูชน.
เสนีย์ ปราโมช. (2559). กฎหมายสมัยอยุธยา (พิมพ์ครั้งที่ 2). วิญญูชน.
แสวง บุญเฉลิมวิภาส. (2554). ประวัติศาสตร์กฎหมายไทย (พิมพ์ครั้งที่ 10). วิญญูชน.
อภิรัตน์ เพ็ชรศิริ. (2552). ทฤษฎีอาญา (พิมพ์ครั้งที่ 2). วิญญูชน.
อุทิศ สุภาพ. (2559). อิทธิพลของปรัชญาอิทยา : ประมวลกฎหมายอาญาของไทย. ดุลพาห, 63(3). 174-186.
Longstaff, G. (2024). The influence of criminology on policing and criminal law. https://www.law.ac.uk/resources/blog/influence-of-criminology-on-policing-and-criminal-law/.